Na de verkenning van Las Vegas by night houden we een rustdag. De ouders aan het zwembad en de jeugd bij het shoppen.

In de namiddag rijden we naar de luchthaven voor een wagenswitch. De Jeep moet namelijk een onderhoudsbeurt krijgen. Spijtig genoeg is er geen Jeep meer voorradig en dienen we ons tevreden te stellen met een Chevrolet Traverse. Met spijt in het hart afscheid genomen van de Jeep, want dit was echt wel een fantastische wagen om te rijden.

Daarna gaan shoppen in de supermarkt want de jeugd gaat in onze hotelkamer, met volledig uitgeruste keuken, het afscheidsmaal bereiden. Ze kwijten zich voorbeeldig van hun taak en we hebben voorlopig voor de laatste maal nog eens gezellig een heel lekker avondmaal met het ganse gezin.

’s Avonds gaan we nog even de strip op in de buurt van ons hotel. We bezoeken eerst de Stratosphere. Beneden uiteraard het casino en helemaal boven een geweldig uitzicht op Las Vegas by night. Luc en Charlotte besluiten om van dit uitzicht op 280 meter hoogte te genieten en ook één van de 4 thrillrides te proberen.
Het uitzicht boven is op zich zeker de moeite waard maar we willen meer. Gezien de stevige wind zijn er maar 2 thrillrides open, de X-scream en de Bigshot. We kiezen voor de laatste. Hierbij wordt je eerst omhoog afgeschoten met een snelheid van 72 km/u waarna je in vrije val terug naar beneden komt. Het verval is 50 meter en dit alles op een hoogte van 280 meter. Toch wel redelijk indrukwekkend en bangelijk. Naast ons zit een jongeman van rond de 30. Tijdens de rit denkt die dat zijn laatste uur geslagen is. Maar, iedere deelnemer overleeft en is een ervaring rijker.

Nog even Circus Circus binnen, waar ze jonge kinderen gewoon maken aan het gokken. Alles draait hier werkelijk om Money money……Ons Lore is er uiteindelijk nog in geslaagd om met als inzet 1 dollar er 46 uit te halen. Over de rest geen details.

Maandag 3/11, vroeg uit de veren want de jeugd keert terug naar huis. Afscheid nemen valt niet zo zwaar want we zien elkaar kortelings terug.

We zetten onze roadtrip met zijn tweeën verder en zetten het roer richting bekende Hoover dam. Hier wordt weer duidelijk dat er wel degelijk een waterprobleem is. Aan de oevers van het Lake Mead is duidelijk te zien hoe hoog het meer vroeger stond. Er is een verval van naar schatting op zicht toch wel minstens een 10 tal meter. 7 goede winters met veel sneeuw zijn nodig om het meer terug in zijn gewenste staat terug te brengen.

Door het natuurpark van Lake Mead rijden we richting Zion. Weer mooie typische landschappen en onderweg zien we op straat een klein diertje kruipen. Bij nader toezien blijkt het een soort vogelspin te zijn. We nemen foto’s, maar houden voor de zekerheid toch wat afstand.

Bij het naderen van het Zion NP wordt de omgeving weer wondermooi, zeker met het zonlicht van de ondergaande zon. In het plaatsje Springdale hebben we een leuk hotelletje, La Quinta. Alles in dit dorp sluit vrij vroeg, dit is Las Vegas niet, en we hebben geluk dat we bij den Italiaan nog een pizza kunnen krijgen..

foto’s: http://fotosamerika.antkade.be/#!home